Er zijn 67 toeschouwers online.
Deze keer is het woord aan onze betrouwbare sluitpost Joshua van Dolder!
1. Even voorstellen!
Mijn naam is Joshua van Dolder, 32 jaar oud. Ik heb een relatie met Soenida en samen hebben we twee kinderen: Xavi (5) en Chloë (2). Een druk maar mooi gezinsleven dus.
Voor de kost werk ik als regiomanager bij Jack’s Casino. Ik ben verantwoordelijk voor tien casino’s, vaak gevestigd naast hotels en vooral buiten Zeeland. Mijn werkgebied ligt grofweg tussen Roosendaal, Utrecht, Rotterdam, Sassenheim en Zoetermeer. Dat betekent veel onderweg zijn en af en toe ook overnachtingen. Toch past deze baan goed bij mij. Met het casino aan zich heb ik verder niet heel veel, ik vind gastvrijheid en entertainment wel erg leuk! Maar het gaat mij vooral om leiderschap, personeelsmanagement en financieel management. In welke branche dat is, maakt me minder uit.
Dat zie je ook terug in wat ik daarnaast doe bij JVOZ. Daar ben ik manager opleiding samen met Niels Slager en houd ik me bezig met het dagelijkse reilen en zeilen van de opleiding. Ik werk dagelijks veel samen met Niels Slager en Istvan Bakx. Istvan richt zich vooral op de voetbalinhoud, terwijl Niels en ik meer de organisatorische kant voor onze rekening nemen, zoals de personeelszaken, samenwerkingen met betaald voetbalclubs, de verbinding met scholen en de algemene ontwikkeling van een topsport organisatie.
Mijn rol zit vooral in het vertalen van ambities naar concrete plannen en blijven bouwen aan ontwikkeling. Wat we doen is topsport, en dat vraagt om een topsportmentaliteit: nooit tevreden zijn en altijd beter willen worden. De afgelopen jaren hebben we daarin mooie stappen gezet, met onder andere professionele videoanalyse, moderne bespreekruimtes in stadionstijl, de ontwikkeling van een krachttrainingsruimte en nieuwe kunstgrasvelden in Vlissingen.
Dat alles samen maakt dat ik eigenlijk altijd met ontwikkeling bezig ben, in mijn werk en in het voetbal. En dat is iets wat perfect bij mij past.
Naast voetbal heb ik eigenlijk niet heel veel andere hobby’s. In de zomer vind ik padel een hele leuke sport, al doe ik dat niet structureel. Mijn vrije tijd is sowieso beperkt door de combinatie van VCK 1, JVOZ, mijn werk bij Jack’s Casino en natuurlijk mijn gezin. Vrijwilligerswerk in de klassieke zin doe ik niet echt, maar als ik tijd heb probeer ik wel bij te dragen. Zo heb ik laatst met de selectie van VCK 1 een clinic georganiseerd voor de jeugd, iets wat ik leuk vind om te doen als het past. Het blijft vaak zoeken naar balans, maar ondersteunen waar het kan, daar haal ik wel voldoening uit.
Qua eten ben ik vrij simpel: mijn favoriet is een zelfgemaakte pizza van de barbecue, bijvoorbeeld op zondag. Drinken? Doe mij maar een Cola Zero, een kop thee of gewoon water. En op zaterdagavond mag er gerust een beetje bacardi bij ;)
Series kijk ik eigenlijk nauwelijks, films des te meer. Boeken die ik lees zijn meestal zakelijke of managementboeken; ik probeer daar altijd iets uit mee te nemen.
Daarnaast ben ik sinds kort ook Spaans aan het leren, vaak op maandagavond. Ik zou het heel leuk vinden om op termijn vloeiend Spaans te kunnen spreken. Mijn favoriete vakantieland is zonder twijfel Spanje. De cultuur, de mensen, het eten en het leven in het algemeen: dat voelt gewoon als thuiskomen. Voor mij hoeft het allemaal niet ver of exotisch.
1.2) Hoe verliep je eigen voetbalcarrière vanaf de prilste jeugd?
Ik ben begonnen met voetballen bij VCK, volgens mij toen ik een jaar of zes was. In de D1 (onder 12) maakte ik de overstap naar JVOZ. Daar heb ik eigenlijk mijn hele jeugd gespeeld en die periode kijk ik met ontzettend veel plezier terug. Bij JVOZ had ik een geweldige tijd. De combinatie van school en topsport, bijna elke dag trainen, soms zelfs vóór school, dat was echt bijzonder. Het was intens, maar juist daardoor ook heel vormend. Ik heb daar niet alleen als voetballer, maar ook als persoon enorm veel geleerd.
Rond mijn zestiende keerde ik terug naar VCK met de ambitie om in het eerste te spelen. Mijn eerste seizoen ging eigenlijk heel goed, maar in het tweede jaar liep alles mis wat er mis kon gaan. Dat hoort misschien ook bij jong zijn, zeker als keeper. Onzekerheid kan dan snel toeslaan. Daar kwam nog een vervelende buikspierblessure bij, waarvoor ik uiteindelijk ook nog geopereerd moest worden.
Omdat ik toen nog wel de ambitie had om hoger te spelen, ben ik daarna vertrokken naar een club in de top van de tweede klasse, FC Dauwendaele. Dat was een leuk elftal met veel oud-JVOZ’ers, jongens die ik kende en met wie ik dezelfde manier van voetballen deelde. Dat heb ik een paar jaar gedaan. In die periode begon ik ook als trainer bij JVOZ en merkte ik dat ik het trainersvak eigenlijk minstens zo leuk vond.
Uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt om dat trainerswerk te combineren met voetballen en ben ik teruggekeerd om weer met mijn vrienden te spelen. De ambitie om het maximale uit mezelf te halen is nooit verdwenen, maar kreeg wel een andere invulling: niet per se hogerop, maar het maximale halen met een groep waar je je thuis voelt. De selectie die we nu al een aantal jaren hebben, voelt als één geheel. Geen groepjes, maar echt een team en dat vind ik heel mooi.
De absolute hoogtepunten uit mijn carrière zijn zonder twijfel de twee kampioenschappen die we in relatief korte tijd hebben meegemaakt met VCK. Dat waren geen titels die we pakten omdat we individueel veruit de beste selectie hadden, maar juist omdat we een team waren. En dat maakt ze extra speciaal.
Een ander hoogtepunt was in mijn jeugd: een bekerfinale tegen FC Den Bosch, die werd beslist via strafschoppen. Als keeper kun je dan het verschil maken en die dag viel alles de goede kant op. De beker mee naar huis nemen na penalty’s blijft een moment dat ik nooit vergeet.
Dieptepunten? Natuurlijk zijn er seizoenen waarin het minder loopt of momenten waarop het tegenzit, maar ik zie die vooral als leermomenten. Echt grote dieptepunten kan ik ze niet noemen.
Keeper ben ik al vrij jong geworden, ergens in de E’tjes. Voetballend was ik niet zo sterk, maar ik had al snel door dat ik met keepen het verst kon komen. Ik was en ben nogal een winnaar en kan slecht tegen mijn verlies. Als je ergens goed in bent, wordt het leuk en andersom werd voetballen dan minder leuk, haha.
1.3) Nu bezig met een carrièreswitch naar vastgoedmagnaat onder de Spaanse zon?
Haha, nee hoor, geen carrièreswitch naar vastgoedmagnaat. Deze vraag zag ik even niet aankomen ;) Maar… Ik heb inderdaad anderhalf jaar geleden een nieuwbouwappartement gekocht in de buurt van Alicante. Het was toen nog in aanbouw en is eind 2025 opgeleverd. De afgelopen periode ben ik daarom een paar keer in Spanje geweest om alles in te richten en het echt mijn eigen plek te maken.
Het kopen van een woning daar was vooral het najagen van een droom. Een droom die eigenlijk al zo’n 6 jaar in mijn hoofd zat. Twee jaar geleden ben ik serieus gaan onderzoeken of het haalbaar was, en uiteindelijk heb ik de stap gezet. Spanje voelt voor mij gewoon als thuiskomen: het land, de mensen, de cultuur en het leven in het algemeen. Emigreren zie ik niet zo snel zitten. Ik hecht te veel waarde aan mijn familie, vrienden en het leven hier. Maar vaker en voor kortere periodes die kant op, dat past perfect. In Spanje kom ik echt tot rust.
Het appartement is dus vooral een tweede huisje, maar ik verhuur het daarnaast ook. Ik vind het juist leuk als anderen er ook van kunnen genieten. Dat doe ik het liefst niet via grote platforms zoals Airbnb, maar gewoon via via: mensen uit de buurt, connecties, bekenden of dorpsgenoten. Als het leegstaat vind ik het ook zonde, en zo kunnen meer mensen genieten van een plek waar ik zelf ook veel plezier aan beleef. Als mensen het leuk vinden, kunnen ze via deze link de brochure in zien.
Penthouse La Buena Vida »
2. Fan van?
In Nederland ben ik fan van PSV. Dat is eigenlijk al zo sinds de basisschool. Wat mij aanspreekt is de bescheidenheid die bij de club past, niet te hoog van de toren blazen, maar laten zien wat je kunt op het veld. Dat past ook wel bij mij als persoon. Daarnaast trekt de Brabantse gemoedelijkheid mij wel en is het in verhouding bij PSV vaak intern rustig en goed georganiseerd.
In het buitenland ligt mijn voorkeur bij FC Barcelona. Vooral vanwege de manier van voetballen. Die stijl vind ik fantastisch om naar te kijken. Het Spaanse voetbal in het algemeen trekt mij meer dan bijvoorbeeld de Premier League. Natuurlijk speel je daar de mooiste wedstrijden, met grote clubs en wereldspelers, maar het Spaanse spel, technisch, tactisch en verzorgd, spreekt mij net iets meer aan.
Mijn favoriete speler is zonder twijfel Heurelho Gomes. Als keeper was hij stijlvol en elegant, soms met een beetje show. Hij heeft PSV heel veel punten bezorgd en was daarnaast ook een echte leider.
Wat betreft het trainersvak: ik heb in het verleden jeugdteams getraind, onder andere bij VCK en later ook meerdere jaren bij JVOZ. Inmiddels ben ik daar natuurlijk actief als manager opleiding en niet meer als trainer. Of ik ooit trainer wil worden van een seniorenteam? Die vraag vind ik lastig. Ik wil die deur zeker niet dichtgooien, maar het is ook niet iets waar ik nu volmondig ‘ja’ op zeg. Voorlopig geniet ik nog te veel van het zelf voetballen. Wat er na mijn actieve carrière komt, zie ik dan wel. Misschien groeit die ambitie nog.
3. Wat betekent VCK voor jou? Sterke- en/of verbeterpunten?
VCK betekent voor mij eigenlijk heel veel. Als je kijkt naar hoe vaak en in welke fases ik hier actief ben geweest, dan loopt de club als een rode draad door mijn leven. Eerst in de jeugd, daarna bij de senioren, vervolgens weer een periode weg en later opnieuw teruggekeerd. Drie verschillende fases als speler, plus nog eens een jaar of vier als jeugdtrainer.
Maar uiteindelijk zijn het niet alleen de wedstrijden of resultaten die blijven hangen. Het meest waardevol zijn de vriendschappen die hier zijn ontstaan. Wat je sportief bereikt is mooi, maar de sociale kant staat altijd op nummer één. VCK is ook meer dan alleen het eerste elftal. Het is die zaterdagmiddag waar kinderen naartoe leven, maar net zo goed oudere mensen die uitkijken naar de wedstrijd en de kantine. Dat samenspel maakt de club compleet.
Wat mijn sterke punten als keeper zijn? Ik denk vooral in één-tegen-één-situaties en mijn meevoetballen. Soms kan er als verrassing nog wel een kleine reflex in zitten. Mijn grootste verbeterpunt is eerlijk gezegd altijd hetzelfde geweest: hoge ballen. Ik ben absoluut geen heerser in de lucht, maar met onze luchtmacht in het veld wordt deze zwakte van mij gecompenseerd. Met mijn 1.82 meter ben ik niet enorm klein, maar voor echt domineren in de lucht is een paar centimeter extra wel lekker. Dat is iets wat altijd zo zal blijven vrees ik, al probeer ik nog steeds wel wat meer lef te tonen daarin.
Het niveau in de tweede klasse vind ik eerlijk gezegd niet enorm veel hoger dan de top van de derde klasse waar we de afgelopen jaren ook hebben gespeeld. Het verschil zit ’m vooral in details, bredere selecties en constantheid. Wat dit seizoen zuur maakt, is dat we op papier een hele sterke selectie hebben, maar door blessures echt enorm zijn geraakt. Met de spelers die beschikbaar zijn, verkopen we ons elke week zo duur mogelijk en dat vind ik echt knap. Tegelijkertijd is het frustrerend dat we, net als eerder, weer met blessureleed te maken krijgen op het moment dat het erop aankomt en je de kans krijgt om een stabiele tweede klasser te worden.
Dat ik op mijn positie vaak wordt gekozen als favoriete speler bij de Pupil van de Week vind ik natuurlijk leuk, al weet ik niet precies waar dat vandaan komt. Wat ik wel mooi vind, is hoe het bij de jeugd weer leeft. Toen ik zelf jong was, stonden we elke zaterdag achter het doel of langs het veld te kijken. Dat is een tijd wat weggeweest, maar nu zie je dat weer terug. Vooral tijdens de kampioenschappen voelde het als een écht clubfeest, met veel jeugd erbij. Dat het weer zo leeft, vind ik prachtig, en als ik daar dan een klein rolletje in speel, is dat alleen maar mooi.
Wat betreft rituelen ben ik niet extreem bijgelovig. Ik zit wel altijd op dezelfde plek in de kleedkamer en ga altijd iets eerder naar binnen. Even een paar minuten voor mezelf, focussen, de wedstrijd doornemen in mijn hoofd. Dat is eigenlijk mijn belangrijkste ritueel.
Een vaste warming-up plaat heb ik niet, maar eerlijk is eerlijk: daar mag bij ons best wat meer aandacht voor zijn. Een goede muziek installatie aan het hoofdveld helpt om in de juiste flow te komen. Een goal liedje als er wordt gescoord… Je merkt bij veel clubs hoe muziek en sfeer bijdragen aan het wedstrijdgevoel, dat mis ik bij ons.
|
4. Jouw mening over de eerste seizoenshelft? Als ik terugkijk op de eerste seizoenshelft, dan denk ik dat we er het maximale uit hebben gehaald. Dat maakt het ook meteen zo zuur: we hebben eigenlijk nooit volledig kunnen beschikken over de kwaliteit die onze selectie in potentie heeft. Door alle blessures hebben we simpelweg niet het voetbal kunnen spelen dat bij ons past. Met een fitte selectie kunnen we namelijk ook dominanter voetballen, ook in deze klasse. Dan kun je verzorgder voetballen, meer het initiatief nemen en hoef je niet alleen maar te leunen op reactievoetbal. De realiteit was gewoon anders. We hebben het vooral moeten doen door keihard te werken, de ruimtes klein te houden en vanuit een gesloten organisatie middels omschakelmomenten belangrijk te zijn. Natuurlijk zijn dan ook de dode spelmomenten een kracht van ons. Dat vroeg nu gewoon aanpassing, en ik vind dat we dat als ploeg heel sterk hebben gedaan. Het is dan zaak om realistisch en volwassen te spelen en niet naïef te zijn. Vanuit die gedachte vind ik dat we het, gezien de omstandigheden, gewoon goed hebben gedaan. Ik ben er in ieder geval nog steeds van overtuigd dat wij ons kunnen handhaven. Het zou enorm helpen als er de komende periode wat jongens terugkeren en we weer wat breder worden. Dan weet ik zeker dat we genoeg kwaliteit hebben om boven de streep te eindigen. Een exacte eindklassering vind ik lastig te voorspellen, maar één ding is duidelijk: we moeten en zullen boven de streep eindigen, en daar gaan we met elkaar alles aan doen. Wat betreft de kampioen tip ik Terneuzense Boys. Dat vind ik de ploeg die het meest constante en beste voetbal speelt, vanuit eigen kracht. Wij hebben in de eerste wedstrijd misschien wel een overwinning ‘gestolen’, maar over het geheel genomen zie je daar veel kwaliteit. In mijn ogen beschikken zij over meer voetbalvermogen dan de meeste concurrenten, en daarom acht ik hen de grootste kanshebber. |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
5. Wat is je verwachting voor de wedstrijd VCK - Terneuzense Boys? Ja, natuurlijk maken wij kans tegen Terneuzense Boys. Dat hebben we in het verleden al vaker laten zien. Zowel in de derde klasse als nu in de tweede klasse hebben we bewezen dat we tegen ploegen uit de top prima in staat zijn om te stunten. We spelen zo’n wedstrijd niet om ‘erbij te zijn’, maar gewoon om resultaat te halen. Zeker thuis laten we vaak zien dat we lastig te verslaan zijn. De selectie is nog niet volledig fit. We hadden gehoopt dat we na zes weken verder zouden zijn, maar dat is helaas niet helemaal zo uitgekomen. Positief nieuws is wel dat Marijn weer is teruggekeerd. Dat is voor ons een hele belangrijke speler. Timo is helaas nog niet inzetbaar, wat jammer is omdat dat langer duurt dan gehoopt. Maar uiteindelijk draait het om de spelers die er wél zijn. Met die groep gaan we het doen, en dat is het allerbelangrijkste. We hebben al vaker laten zien dat we als team boven onszelf kunnen uitstijgen. En zeker thuis, op eigen veld, met ons publiek en de jeugd erachter, maken we gewoon een goede kans. Geen enkele tegenstander komt volgens mij graag naar VCK en laten we dat vooral zo houden ;) ! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
VCK - Terneuzense Boys Merijn Dek |
|
