Er zijn 92 toeschouwers online.
Beste VCK’ers,
Het zit er op. Helaas hebben we afgelopen zaterdag niet het resultaat kunnen behalen waar we zo op gehoopt hadden. We begonnen aan het seizoen met mooie verwachtingen. De selectie leek sterker dan die van vorig jaar, en we waren ambitieus om de tweede klasse te laten zien waar we toe in staat waren. Helaas hebben we deze ambitie door verschillende facetten, zoals enkele zware blessures van bepalende spelers, niet kunnen waarmaken.
Toch kijk ik met veel trots terug op de afgelopen twee jaar. Het was voor het eerst dat ik trainer werd buiten mijn ‘eigen’ club, en ik was benieuwd hoe ik me als trainer bij VCK kon ontwikkelen. Het was een stap in het diepe, ver van huis. Veel reistijd, veel tijd op de club in mijn eentje, maar dus ook veel tijd om na te denken. Deze tijd heeft mij veel geleerd, en tijd gegeven om te reflecteren en vooruit te kijken. Ik durf met recht te zeggen dat ik enorm trots ben dat ik deze stap twee jaar geleden gemaakt heb. Ik heb veel geleerd, van bestuursleden, spelers, en stafleden.
Afgelopen zaterdag, in de auto richting MOC’17, vroeg Boaz wat ik de mooiste wedstrijd van de afgelopen twee jaar vond. Dat vond ik een mooie vraag, en als eerste kwam de overwinning van vorig seizoen uit bij Dauwendaele meteen boven. Dit was een cruciaal resultaat in de kampioensrace en een wedstrijd waarin we er tegen een betere tegenstander écht stonden. Ook de overwinning tegen de Meeuwen, met de kopbal van Pieter, stond hoog op het lijstje, net als de wedstrijd tegen Arendskerke waarin we het kampioenschap veroverden. Ik heb de foto’s van Peter en de filmpjes op de website nog vaak terug gekeken.
Toch waren er ook mindere momenten. Deze zomer raakten we zowel Raymond als Zico kwijt aan een zware knieblessure. Een blessure die we door de loop van de jaren heen veel gezien hebben. Met name voor henzelf teleurstellend, maar ook een weerslag op ons als team. Toch bleven we altijd als team functioneren, en bleven we dicht bij elkaar.
De afgelopen twee jaar hebben mij als trainer en als mens veel geleerd. Ik heb veel fantastische mensen mogen leren kennen, en daar ben ik enorm dankbaar voor. Ik wil alle spelers, stafleden, vrijwilligers, supporters en alle andere VCK’ers bedanken voor de fantastische tijd die ik hier heb gehad. Ik ben enorm trots dat ik trainer heb mogen zijn van deze fantastische club. Als ik terug kijk op deze tijd, zullen de prachtige herinneringen altijd blijven.
Ik hoop de meesten van jullie 20 juni nog eens persoonlijk te kunnen bedanken voor deze mooie tijd, als we met zijn allen een échte VCK’er, Dig, in het zonnetje zetten.
Tot dan!
