Er zijn 39 toeschouwers online.
 |
Vandaag stond GPC O10-2 op het programma. Wederom een tegenstander uit Vlissingen. Nadat we eerder al van Walcheren en VC Vlissingen hadden gewonnen, was GPC nummer drie op rij.
Voor de wedstrijd eerst even met z’n allen op de teamfoto en daarna door met de warming-up.
Wat meteen opviel: de gedrevenheid. Iedereen wilde winnen. Nog drie wedstrijden te gaan en dan kan die schaal zomaar onze kant op komen…!
De jongens waren er dan ook op gebrand om dit te fiksen, zeker na de toch wat teleurstellende pot van vorige week.
Vanaf de aftrap zat VCK er kort op. Er werd goed druk gezet en iedereen bleef maar gaan. Na een geweldige actie van Benjamin over rechts kon Pepijn afwerken: 1-0 VCK!
Maar eerlijk is eerlijk: GPC kon er ook wat van. Behendige spelertjes die elkaar makkelijk wisten te vinden. Het was dan ook zeker niet tegen de verhouding in dat GPC de 1-1 maakte. GPC rook bloed en drukte door: 1-2.
Rodrigo en Faas zetten de verdediging opnieuw neer. Even de koppies erbij en weer vlammen. En dat was niet tegen dovemansoren gezegd!
Levi ging even op de brommert, kwam vanaf links naar binnen en knalde de bal hard tegen de touwen: 2-2!
Daarna werd het opnieuw spannend. VCK en GPC waren écht aan elkaar gewaagd. Voorin werd er gestreden door Dave, Moos, Benjamin en natuurlijk Pepijn als diepe spits. Later droeg ook Djaro zijn steentje bij.
Maar er moest minstens zo hard verdedigd worden. Milan hield de rechterflank uitstekend in de gaten en stond verdedigend zijn mannetje. Rodrigo leek ondertussen wel een Super Saiyan: niemand kwam langs hem en hij stond werkelijk continu op de juiste plek. Links hield Levi de boel gesloten en met zijn sterke linkerbeen kwamen daar ook nog eens gevaarlijke aanvallen uit.
En dan hadden we Faas nog. Met een paar fantastische reddingen hield hij VCK op de been.
Ja beste lezer… het was spannend! :)
Toch kwam daar ineens de 2-3. Balen!
Maar zoals we inmiddels gewend zijn: geen gezeur. Schouders eronder en op zoek naar de 3-3.
En die kwam er.
Zo koel als een ijskonijn, maar met zoveel kracht dat de vlammen er vanaf spatten: Benjamin! 3-3!
Als trainer dacht ik ondertussen: een 4-3 ruststand zou wel lekker zijn.
En alsof Pepijn mijn gedachten kon lezen, schoof hij de bal met een bekeken intikker achter de keeper: 4-3!
Je zou denken: rust. Nou… dacht het effe niet
Benjamin gaf de bal nog even geniaal voor op Levi en die maakte het af: 5-3!
Rust. Tijd voor wat drinken.
De trainers waren natuurlijk tevreden, maar wisten ook: we zijn er echt nog niet. Met z’n allen afgesproken dat we ook bij balverlies meteen druk zouden zetten. Kort op de bal, blijven gaan en dan winnen we deze pot. En lukt dat niet? Dan hebben we in ieder geval alles gegeven. De tweede helft was minstens zo spannend.
GPC had het tactisch prima voor elkaar en kwam gevaarlijk dicht bij de 5-4. Gelukkig schakelde VCK snel, precies zoals afgesproken in de rust. En jawel hoor: 6-3 door Pepijn!
Maar GPC gaf zich nog lang niet gewonnen. Ze werden sterker en VCK kreeg het zwaar. Het was echt een geweldige pot voetbal, met twee teams die elkaar niets cadeau gaven. Daar kwam de 6-4. En alsof we nog even van de schrik moesten bekomen, schoot GPC prompt ook de 6-5 binnen. Ooooow… het zal toch niet?!
VCK zette alle zeilen bij. Samen aanvallen. Samen verdedigen. En nu vooral: die deur dicht!
Het slot ging volledig op de verdediging. Niemand mocht er nog door. GPC had de boodschap inmiddels ook begrepen: het was over en uit.
VCK wint met 6-5! En jawel… de ongeslagen status blijft intact!
Misschien was dit wel de beste wedstrijd tot nu toe. Een geweldig voetballende tegenstander, twee teams die vol voor de winst gingen en bovenal een ontzettend sportieve pot.
Zowel de trainers van GPC als die van VCK konden alleen maar trots zijn op de jongens.
Dit is waarom je op zaterdag je bed uitkomt!
Ook het publiek werd weer getrakteerd op een prachtige pot voetbal. Spannend tot de laatste seconde!
Volgende week staat de volgende kraker alweer op het programma: VCK O10-2 – Serooskerke.
Op naar de volgende!
